കാറ്റുറങ്ങാതെ കാത്തിരിക്കുന്നു
നീർക്കുമിളകൾ സാക്ഷി (പതിനഞ്ചു കവിതകളും രണ്ടു ചെറുകഥയും)
ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍
താള് (IDA-WDC 2023 ഓണം-സമ്മാനർഹമായ കഥ)
താള് ... മറവികൾക്കു പോലും ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ചില ഓർമ്മകൾ ... അനേക പ്രയത്നങ്ങൾക്ക് ഒടുവിലും കൊടുംകാടിനു മൂടുവാനാവാത്ത, നെടുങ്കൻ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾക്ക് നടുവിലെ ചില വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ; മണ്ണിൻ കടും നീല കരിമ്പടത്തിലെ വെള്ളിത്തൂവൽ ചാർത്ത് പോലെ, താഴ്വാരങ്ങൾക്കു മീതെ ഈ ചില്ലുകൂട്ടിൽ നിന്നും ദൂരെ വടക്കരികത്ത് നോക്കിയാൽ ; പിൻവലിയാൻ ഒരുക്കമല്ലാത്ത കണ്ണുകൾ ആ നിദാന്ത നിശൂന്യതയ്ക്കുമേൽ കുടി പാർക്കും. പ്രതീക്ഷ...ഓരോ താളുകൾ മറിയുമ്പോഴും കനം തൂങ്ങുന്ന ബാധ്യത, നേർത്തു നേർത്ത് ഇല്ലാതാകുന്നതിന് മുൻപ് പ്രകമ്പനം തീർക്കുന്ന ഓളങ്ങളെപ്പോലെ ചില ഓർമകൾക്ക് കാലാധിക്യം കൊണ്ടും ജീവിച്ചുകാണിക്കാനുള്ള (അതോ കാണിച്ചു ജീവിക്കാനോ ??) തിരക്കു കൊണ്ടും ഒഴിവു കഴിവുകളുടെ വിരസത കൊണ്ടും മുനകൾക്കു ഉണ്ടാവേണ്ട തേയ്മാനം മനസ്സ് അനുവദിച്ചു കൊടുക്കാറില്ല. അതിന്റെ മൂർച്ചയും വൈകാരികതയും ഓര്മിക്കപ്പെടുന്തോറും ഏറി വരും; ഉണ്ടാക്കുന്ന മുറിവ് എന്നും പുതുതായ്...
ഞാൻ കൊല =><=നീ ഇര
ഞാൻ മരിച്ചു. എനിക്കിനി നീ ആയാൽ മതി! (മരിച്ചത് ശരീരമോ, ആത്മാവോ ആവോ?! ഏതാണ്സത്യം ? ശരീരമോ? ആത്മാവോ? നീർക്കുമിളയായ ദേഹത്തിനകത്ത് കാണാനോ തൊടാനോ അനുവാദമില്ലാത്ത ആത്മൻ) ഏതു നീ? നിങ്ങളിൽ ആരാണ് ശരിക്കും നീ? മഴനീർത്തുള്ളിയിലെ നിറ ചാർത്തിൽ നീയും കണ്ണാടിപൊട്ടിലെ മുഖങ്ങളിൽ നീയും ഓളത്തിര ചിതറിയ നുരകളിൽ നീയും കാർമേഘ ദൂളിയിലെ നെടുവീർപ്പിൽ നീയും നിങ്ങളിലെ നിന്നെ തിരഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ കുഴിമാടം മാന്തി കൂരമ്പുകൊണ്ട് ,മുറിപ്പാടിലെ ചോര കൊണ്ടു വളർന്ന ചെമ്പനീർപ്പൂവിന്റെ വിത്ത് ഒരെണ്ണം ഉറങ്ങുന്ന ശാന്തമായ്! വമിക്കുന്ന ചൂടിലും മറവിയിലെ ഇരുട്ടിലും നിസംഗമാം മൗനത്തിലും നാളെയുടെ വേർപ്പൂചാലിനായി. (ഞാൻ മരിച്ചതോ ? നീ കൊന്നാതോ? അതോ ശരിക്കും നീയാണോ മരിച്ചത്?! ഞാൻ കൊല vice versa നീ ഇര!!) 8.00am to 8.22am 6september 2024
അഭിപ്രായങ്ങള്‍