സഹധർമ്മിണിക്ക് ഒരു പ്രേമലേഖനം

നിന്നിലേക്കെന്നിൽ നിന്നെത്ര ദൂരം
നിന്റെ കണ്ണിമ ചിമ്മുന്ന നേർത്ത നേരം
നീയെന്നുമെന്നുമെൻ കണ്ണാടി
ഉള്ളിലെ നേർത്ത നിശ്വാസത്തിനലകളേറും
കടലാഴത്തെയറിയുന്ന തുണയാത്രിക
പ്രിയമേറുമോർമകൾ പ്രണയാതുരങ്ങളാം
പൂവിതൾ തുമ്പിലെ തേൻ തുള്ളിയായ്.
നിണമാർന്ന കരിമുകിൽ കാലം; പുലർവെയിൽ തേടും കനൽപക്ഷികൾ.
മഴ ചില്ലു കൊണ്ട് നാം മാനത്തു തീർത്തൊരു
കനവിൻ കിളി കൂട്ടിൽ
ഇണയായ് പിരിയാതെ നീ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ പലവുരു മന്വന്തരങ്ങൾ പുനർജനിക്കാം.
ബാബു ഈഡൻ

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

താള് (IDA-WDC 2023 ഓണം-സമ്മാനർഹമായ കഥ)

ഇമേജ്
  താള് ...                മറവികൾക്കു പോലും ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ചില ഓർമ്മകൾ ... അനേക പ്രയത്നങ്ങൾക്ക് ഒടുവിലും കൊടുംകാടിനു മൂടുവാനാവാത്ത, നെടുങ്കൻ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾക്ക് നടുവിലെ ചില വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ; മണ്ണിൻ കടും നീല കരിമ്പടത്തിലെ വെള്ളിത്തൂവൽ ചാർത്ത് പോലെ, താഴ്വാരങ്ങൾക്കു മീതെ ഈ ചില്ലുകൂട്ടിൽ നിന്നും ദൂരെ വടക്കരികത്ത് നോക്കിയാൽ ; പിൻവലിയാൻ ഒരുക്കമല്ലാത്ത കണ്ണുകൾ ആ നിദാന്ത നിശൂന്യതയ്ക്കുമേൽ കുടി പാർക്കും.                  പ്രതീക്ഷ...ഓരോ താളുകൾ മറിയുമ്പോഴും കനം തൂങ്ങുന്ന ബാധ്യത, നേർത്തു നേർത്ത് ഇല്ലാതാകുന്നതിന് മുൻപ് പ്രകമ്പനം തീർക്കുന്ന ഓളങ്ങളെപ്പോലെ ചില ഓർമകൾക്ക് കാലാധിക്യം കൊണ്ടും ജീവിച്ചുകാണിക്കാനുള്ള (അതോ കാണിച്ചു ജീവിക്കാനോ ??) തിരക്കു കൊണ്ടും ഒഴിവു കഴിവുകളുടെ വിരസത കൊണ്ടും മുനകൾക്കു ഉണ്ടാവേണ്ട തേയ്മാനം മനസ്സ് അനുവദിച്ചു കൊടുക്കാറില്ല. അതിന്റെ മൂർച്ചയും വൈകാരികതയും ഓര്മിക്കപ്പെടുന്തോറും ഏറി വരും; ഉണ്ടാക്കുന്ന മുറിവ് എന്നും പുതുതായ്...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

പ്രണയം

പ്രണയം ഒരു മണ്ണാങ്കട്ട ആണു . കുറച്ചു നാൾ കൂടെ കൊണ്ട് നടന്ന കരിയില ബാക്കി ഇട്ടിട്ടു പോയ പ്രേതം . കാറ്റും മഴയും പങ്കിട്ടു ചവച്ചു തുപ്പിയ കരിമ്പിൻ തണ്ട് . ചെത്തി മിനുക്കിയ ഉത്തരാധുനികത പാകിയ വഴികളിൽ നനവോ നിറമോ ബാക്കി വയ്ക്കാൻ കഴിയാതെ ചുവന്നു തുടുത്തു ഒഴുകിപോയി . പുലർച്ചെ എണീക്കാൻ മടി പിടിപ്പിക്കുന്ന അലാറത്തിന്റെ ഒച്ചയായി പുനർജനിച്ച ചീവീട്
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

അവനവൻ

നേർ ‍ ത്തുനേർത്തു ‌ ഇല്ലാതാവുന്ന ശബ്ദങ്ങളിൽ ഒടുവിലത്തേത്. മുങ്ങിത്താഴുന്ന കൈകളിൽ തൂലിക ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചത് . നാഗരിക സ്വാര് ‍ ത്ഥതയുടെ പുഴുക്കുത്തേറ്റ പൂമൊട്ടുകളിൽ ‍ വിരിയാന് ‍ വെമ്പുന്നത് . പാഠങ്ങളോടൊപ്പം സൗജന്യമായി മനസ്സിൽ കുത്തിയിറക്കിയ അപകർഷതയും അഭിമാനക്ഷതവുമൊരുക്കിയ ചിതയിൽ എരിഞ്ഞടങ്ങാതെ ബാക്കിയായത്. മത്സരത്തിന് ‍ റെ യാന്ത്രികതയിൽ ആൾ പെരുമാറ്റം നിലയ്ക്കാത്ത മനസ്സ് . ചോദ്യമില്ലാത്ത ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ ആക്രോശമില്ലാത്ത ചിന്തകൾ ‍ . മുള്ളു പരിചയിച്ച കാലുകൾ ക്ക് ചിലർ ‍ പൂവിതളടർത്തിയപ്പോൾ ‍ നിറഞ്ഞ മിഴികൾ .
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ